ظهر عاشورا

" تاریخ کامل " ، نوشته ی " ابن اثیر" ( از غول های تاریخ نویسی) آمده که: حضرت امام حسین در ظهر عاشورا فرمود که برای او سراپرده ای برافرازند، آنگاه فرمود مشک (عطر) بیاورند، آنگاه حضرت به درون سراپرده رفت و سر و تن بشست و بر سراسر پیکر گلاب افشاند و شادان و چابک و آراسته بیرون آمد. دو تن از یارانش (عبدارحمان بن عبده ربه و غریر بن خضیر حمدانی) دم در خیمه ی حضرت به انتظار ایستاده بودند و هر یکی کوشید تا پس از حضرت به درون رود و خود را بپیراید. یکی از این دو صحابه به دیگری به شوخی پرداخت و آن دیگری گفت: به خدا که نه اکنون گاه یاوه (شوخی) است و ما را تا آغوش دخترکان بهشت راهی نمانده و همین که شمشیرها ما را دریابند، یک راست به آغوش دختران بهشت بال گشاییم.